τέλος

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacja, szukaj

τέλος (język nowogrecki)[edytuj]

wymowa:
IPA['te.los]
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) koniec, finał
(1.2) opłata
(1.3) przen. śmierć
odmiana:
(1.1-2) N46
przykłady:
(1.1)
składnia:
kolokacje:
(1.2) τέλη κυκλοφορίας
(1.2) τέλος χαρτοσήμου
(1.2) τέλος ακίνητης περιουσίας
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
przym. τέλειος, τελειωτικός, τελευταίος, τελικός
rzecz. τελεία, τελείωμα n, τελειωμός m
czas. τελειώνω
przysł. τέλεια
związki frazeologiczne:
δεν έχει τέλος
εν τέλει
λαμβάνω τέλος / παίρνω τέλος
τέλος εποχής
τέλος και το Θεω δόξα
τέλος καλό, όλα καλά
τέλος πάντων
etymologia:
(1.1-2) gr. τέλος
uwagi:
źródła: