παίχτης

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

παίχτης (język nowogrecki)[edytuj]

wymowa:
IPA[ˈpe.xtis]
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) gracz, zawodnik
(1.2) pot. hazardzista
(1.3) muz. muzyk (grający na instrumencie)
odmiana:
M10: lp D. παίχτη; lm παίχτες, D. παιχτών
przykłady:
(1.1) Αυτός είναι ο καλύτερος παίχτης στην ιστορία του μπάσκετ.To jest najlepszy gracz w historii koszykówki.
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.2) τζογαδόρος
(1.3) οργανοπαίχτης
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
czas. παίζω
przym. παιχνιδιάρης, παιχνιδιάρικος
rzecz. παίκτρια/παίχτρια, παιχνίδι, παιχταράς, παιχτάκι
związki frazeologiczne:
etymologia:
gr. παίκτης < παίζω
uwagi:
źródła: