καθρέφτης

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

καθρέφτης (język nowogrecki)[edytuj]

wymowa:
IPA[kaˈθreftis]
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) lustro, zwierciadło
odmiana:
(1.1) Μ10: lp D. καθρέφτη; lm καθρέφτες, D. καθρεφτών
przykłady:
(1.1) Τα μάτια είναι ο καθρέφτης της ψυχής.Oczy zwierciadłem duszy.
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) καθρέπτης
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
czas. καθρεφτίζω
związki frazeologiczne:
etymologia:
gr. κάτοπτρον < κατοπτεύω
uwagi:
źródła: