şehir

şehir (język turecki)

wymowa:

IPA: [ʃe'hiɾ]

^ⓘ

znaczenia:

rzeczownik

(1.1) geogr. miasto

odmiana:

(1.1)

 

przypadek	liczba pojedyncza	liczba mnoga
mianownik	şehir	şehirler
biernik	şehri	şehirleri
celownik	şehre	şehirlere
miejscownik	şehirde	şehirlerde
ablatyw	şehirden	şehirlerden
dopełniacz	şehrin	şehirlerin
formy dzierżawcze mianownik osoba liczba pojedyncza liczba mnoga 1. os. lp şehrim şehirlerim 2. os. lp şehrin şehirlerin 3. os. lp şehri şehirleri 1. os. lm şehrimiz şehirlerimiz 2. os. lm şehriniz şehirleriniz 3. os. lm şehri şehirleri biernik osoba liczba pojedyncza liczba mnoga 1. os. lp şehrimi şehirlerimi 2. os. lp şehrini şehirlerini 3. os. lp şehrini şehirlerini 1. os. lm şehrimizi şehirlerimizi 2. os. lm şehrinizi şehirlerinizi 3. os. lm şehrini şehirlerini celownik osoba liczba pojedyncza liczba mnoga 1. os. lp şehrime şehirlerime 2. os. lp şehrine şehirlerine 3. os. lp şehrine şehirlerine 1. os. lm şehrimize şehirlerimize 2. os. lm şehrinize şehirlerinize 3. os. lm şehrine şehirlerine miejscownik osoba liczba pojedyncza liczba mnoga 1. os. lp şehrimde şehirlerimde 2. os. lp şehrinde şehirlerinde 3. os. lp şehrinde şehirlerinde 1. os. lm şehrimizde şehirlerimizde 2. os. lm şehrinizde şehirlerinizde 3. os. lm şehrinde şehirlerinde ablatyw osoba liczba pojedyncza liczba mnoga 1. os. lp şehrimden şehirlerimden 2. os. lp şehrinden şehirlerinden 3. os. lp şehrinden şehirlerinden 1. os. lm şehrimizden şehirlerimizden 2. os. lm şehrinizden şehirlerinizden 3. os. lm şehrinden şehirlerinden dopełniacz osoba liczba pojedyncza liczba mnoga 1. os. lp şehrimin şehirlerimin 2. os. lp şehrinin şehirlerinin 3. os. lp şehrinin şehirlerin 1. os. lm şehrimizin şehirlerimizin 2. os. lm şehrinizin şehirlerinizin 3. os. lm şehrinin şehirlerin

przykłady:

składnia:

(1.1) büyükşehir belediye

kolokacje:

(1.1) şehirde olmak → być w mieście • şehirde yaşamak/oturmak → mieszkać w mieście • şehirde çalışmak → pracować w mieście • şehirde doğmak → urodzić się w mieście • şehirde ölmek → umrzeć w mieście • şehirden ayrılmak/çıkmak/gitmek → wyjechać z miasta • şehirden geçmek → przejechać/przejeżdżać przez miasto • şehre taşınmak → przeprowadzić się do miasta • şehre varmak/ulaşmak → dojechać do miasta • şehirdeki yol → droga w mieście • şehirdeki sokak → ulica w mieście • şehirdeki cadde → aleja w mieście • şehirdeki meydan → plac w mieście • şehirdeki ev → dom w mieście • şehirdeki daire → mieszkanie w mieście • şehirdeki merkez → siedziba w mieście • şehir merkezi → centrum miasta • gece şehirde → noc/nocą w mieście • şehir hatırası / şehirden hatıra → pamiątka z miasta • şehir efsanesi → miejska legenda

synonimy:

(1.1) kent, site

antonimy:

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

rzecz. şehircilik, şehiriçi, hemşehrilik

przym. şehirler arası

związki frazeologiczne:

etymologia:

(1.1) pers.

uwagi:

(1.1) zobacz też: kıta • devlet • bölge • büyükşehir • il • başkent • ana kent • şehir • ilçe • kasaba • semt • mahalle • köy • mezra

źródła: