śpiączka

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

śpiączka (język polski)[edytuj]

wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) med. głębokie zaburzenia świadomości z brakiem przytomności, niereagowaniem nawet na silne bodźce
(1.2) pot. nieodparta chęć zaśnięcia
odmiana:
przykłady:
(1.1)
składnia:
kolokacje:
(1.1) śpiączka afrykańskaśpiączka cukrzycowaśpiączka farmakologicznaśpiączka hipoglikemicznaśpiączka mleczanowaśpiączka mocznicowaśpiączka mózgowaśpiączka padaczkowaśpiączka udarowaśpiączka wątrobowa • wybudzać się / wybudzić się ze śpiączki • zapadać / zapaść w śpiączkę
synonimy:
(1.1) koma, nieprzytomność, nieświadomość
(1.2) senność
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
przym. śpiączkowy, śpiący
rzecz. śpiący mos
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła: