erstehen

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacja, szukaj

erstehen (język niemiecki)[edytuj]

wymowa:
znaczenia:

czasownik nieregularny, nierozdzielnie złożony

(1.1) książk.  powstawać, powstać
(1.2) nabywać, nabyć, kupować, kupić
odmiana:
(1.1) ersteh|en (ersteht), erstand, erstanden (sein)
(1.2) ersteh|en (ersteht), erstand, erstanden (haben)
przykłady:
(1.1)
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz.  Erstehung f 
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła: