brykla

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacja, szukaj

brykla (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[ˈbrɨkla], AS[brykla]
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) (w gorsetach) fiszbinowa lub stalowa listewka
odmiana:
przykłady:
(1.1)
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
gw.  niem.  Prickel[1]
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. Słownik zapożyczeń niemieckich w polszczyźnie, red. Marek Łaziński, s. 39, Warszawa, Wydawnictwo Naukowe PWN, 2008, ISBN 978-83-01-15588-9.

brykla (język wilamowski)[edytuj]

brykla (1.1)
wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) mostek
odmiana:
przykłady:
(1.1)
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz.  bryk f 
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła: