bryk

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacja, szukaj

bryk (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[brɨk], AS[bryk], wymowa ?/i
znaczenia:

wykrzyknik w użyciu rzeczownikowym

(1.1) pot. ruch oznaczający skok, wyskok, zmianę miejsca

wykrzyknik w użyciu czasownikowym

(2.1) pot. zwinnie, szybko zmienić miejsce

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(3.1) pot. streszczenie treści, lista rozwiązań, słowniczek wydrukowany jako broszura, zazwyczaj o obniżonej jakości druku lub oprawy
(3.2) lekcew. powierzchowny skrót utworu

rzeczownik, forma fleksyjna

(4.1) D. lm od: bryka
odmiana:
(3.1-2)
przykłady:
(1.1)
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(3.1) daw. ezelbryk
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
czas. brykać ndk.
związki frazeologiczne:
etymologia:
(1-2) onomatopeja
(3) forma skrócona od ezelbryk < niem. Eselbrückeośli most < niem. Esel + Brückeosioł + most[2]
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. hasło bryk w: Wielki słownik ortograficzny, Wydawnictwo Naukowe PWN.
  2. hasło bryk w: Władysław Kopaliński, Słownik wyrazów obcych i zwrotów obcojęzycznych, De Agostini Polska.

bryk (język wilamowski)[edytuj]

bryk (1.1)
wymowa:
wymowa ?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) most
odmiana:
(1.1) lp bryk, lm brykia
przykłady:
(1.1)
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
zdrobn. brykla f
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła: