bryk

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

bryk (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[brɨk], AS[bryk] wymowa ?/i
znaczenia:

wykrzyknik w użyciu rzeczownikowym

(1.1) pot.  ruch oznaczający skok, wyskok, zmianę miejsca

wykrzyknik w użyciu czasownikowym

(2.1) pot.  zwinnie, szybko zmienić miejsce

rzeczownik, rodzaj męski

(3.1) pot.  streszczenie treści, lista rozwiązań, słowniczek wydrukowany jako broszura, zazwyczaj o obniżonej jakości druku lub oprawy
(3.2) lekcew.  powierzchowny skrót utworu

rzeczownik, rodzaj żeński

(4.1) lm  D.  zob. : bryka
odmiana:
przykłady:
(1.1)
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
czas.  brykać
związki frazeologiczne:
etymologia:
(3) skr.  niem.  Eselsbrücke (ośli most)[1]
uwagi:
tłumaczenia:
(4.1) zobacz listę tłumaczeń w haśle: bryka
źródła:
  1. Słownik zapożyczeń niemieckich w polszczyźnie, red. Marek Łaziński, s. 39, Warszawa, Wydawnictwo Naukowe PWN, 2008, ISBN 978-83-01-15588-9.

bryk (język wilamowski)[edytuj]

bryk (1.1)
wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) most
odmiana:
(1.1) lp  bryk, lm  brykia
przykłady:
(1.1)
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
zdrobn.  brykla f 
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła: