bedingen

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacja, szukaj

bedingen (język niemiecki)[edytuj]

wymowa:
IPA: /bədɪŋgən/ wymowa ?/i
znaczenia:

czasownik słaby, nierozdzielnie złożony

(1.1) powodować, spowodować
(1.2) wymagać

czasownik mocny, nierozdzielnie złożony

(2.1) ustanawiać jako warunek, ustanowić jako warunek
odmiana:
(1.1-2) beding|en (bedingt), bedingte, bedingt (haben)
(2.1) beding|en (bedingt), bedang, bedungen (haben)
przykłady:
(1.1)
składnia:
(2.1) sich bedingen
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. Bedingung f, Bedingnis n
przym. bedingt
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
Niemiecki - wykaz czasowników mocnych i nieregularnych
źródła: