auflegen

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacja, szukaj

auflegen (język niemiecki)[edytuj]

wymowa:
IPA[ˈaʊ̯fˌleːɡn̩] IPA[ˌleːktə ˈaʊ̯f] IPA[ˈaʊ̯fɡəˌleːkt]
znaczenia:

czasownik słaby, rozdzielnie złożony

(1.1) nakładać, nałożyć
(1.2) nastawiać, nastawić (np. płytę)
(1.3) poligr. (ponownie) wydawać, wydać
odmiana:
(1.1-3)[1] aufleg|en (legt auf), legte auf, aufgelegt (haben)
przykłady:
(1.1)
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. Auflage f, Auflegung f, Auflager m
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
zobacz też: legenablegenanlegenauflegenauslegenbelegenbeilegendarlegendurchlegeneinlegenerlegenherlegenhinlegenhinterlegennachlegenumlegenunterlegenüberlegenverlegenvorlegenweglegenzerlegenzulegenzurücklegen
zobacz też: auflegenaufeinaderlegendarauflegendrauflegenhinauflegen
źródła:
  1. Wiktionary.de, auflegen (Konjugation)