קין

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Podobna pisownia Podobna pisownia: קיין

קין (język hebrajski)[edytuj]

wymowa:
IPA: /ˈka.yin/
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski, nazwa własna

(1.1) bibl.  Kain
odmiana:
przykłady:
(1.1)
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła:

קין (jidysz)[edytuj]

(1.1) קין
(1.2) קין
transliteracja:
YIVO: kin; polska: kin
transkrypcja:
(1.1-2) YIVO: kin; polska: kin
(1.3) YIVO: kayin; polska: kajin
(2.1) YIVO: kayin; polska: kajin
wymowa:
(1.1-2) IPA: /kin/; IPA[kɪn]
(1.3) IPA: /ˈkajin/; IPA[ˈkaɛ̯ɪn]
(2.1) IPA: /ˈkajin/; IPA[ˈkaɛ̯ɪn]
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) anat.  broda (część ciała), podbródek, szczęka
(1.2) podpałka, rozpałka, trzaska, drzazga, szczapa, szczapka
(1.3) złoczyńca, zbrodniarz, zabójca, morderca[1]

rzeczownik, rodzaj męski, nazwa własna

(2.1) bibl.  Kain[2]
odmiana:
(1.1) lp  קין; lm  קינען
(1.2) lp  קין; blm 
(1.3) lp  קין; lm  קינס
(2.1) lp  קין; blm 
przykłady:
(1.1)
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
(1.2) rzecz.  קינעלע
związki frazeologiczne:
(1.1) קינבאַק f szczęka
(1.1) קינביין m szczęka[3]
etymologia:
(1.1) śwn.  kin, por.  niem.  Kinn[4]
(1.2) śwn.  kien, por.  niem.  Kien[5]
(1.3) od (2.1)
(2.1) hebr.  קין (kajin)
uwagi:
źródła:
  1. hasło קאיִן w: Борис Вайнблат, Идиш-русский словарь, s. 586, 2008.
  2. Yitskhok Niborski, Bernard Vaisbrot, Dictionnaire yiddish-français, s. 553, Paryż, Bibliothèque Medem, 2002, ISBN 2951137273.
  3. hasło קין w: Борис Вайнблат, Идиш-русский словарь, s. 605, 2008.
  4. hasło Kinn w: Das Digitale Wörterbuch der deutschen Sprache, Berlin-Brandenburgische Akademie der Wissenschaften.
  5. hasło Kien w: Das Digitale Wörterbuch der deutschen Sprache, Berlin-Brandenburgische Akademie der Wissenschaften.