zastarować

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacja, szukaj

zastarować (język górnołużycki)[edytuj]

wymowa:
znaczenia:

czasownik przechodni niedokonany

(1.1) zaopatrywać
(1.2) wyżywiać, zaopatrywać w prowiant
odmiana:
przykłady:
(1.1)
składnia:
kolokacje:
(1.1) zastarować někoho z něčim → zaopatrywać kogoś w coś
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
czas. zastarać, zastarać so, zastarjeć
rzecz. zastaranje n, zastararnja f, zastaraćel m, zastarc m, zastarina f, zastarnik m, zastarsko n, zastarskosć f
przym. zastaranski, zastarny, zastarski
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła: