wezwać na dywanik

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacja, szukaj

wezwać na dywanik (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[ˈvɛzvaʨ̑ ˌna‿dɨˈvãɲik], AS[vezvać na‿dyvãńik], zjawiska fonetyczne: zmięk.nazal.zestr. akc.wym. warsz.akc. pob.
znaczenia:

fraza czasownikowa dokonana

(1.1) wezwać podwładnego na rozmowę, zwykle przykrą[1]
odmiana:
(1.1) zob. wezwać, „na dywanik” nieodm.
przykłady:
(1.1) Tymczasem jednak, za nieprzestrzeganie dyscypliny budżetowej dyrektora placówki (…) Zarząd Miejski wezwał na dywanik[2].
składnia:
(1.1) wezwać + B. (kogoś) + na dywanik
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
(1.1) pójść na dywanik, wylądować na dywaniku
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
(1.1) zobacz też: Indeks: Polski - Związki frazeologiczne
tłumaczenia:
źródła:
  1. Słownik frazeologiczny PWN, red. Anna Kłosińska, s. 83, Warszawa, Wydawnictwo Naukowe PWN, 2005, ISBN 978-83-01-14481-4.
  2. WP, Gazeta Poznańska, 29/05/2002, Narodowy Korpus Języka Polskiego.