verbocken

verbocken (język niemiecki)

wymowa:

^ⓘ

znaczenia:

czasownik słaby, nierozdzielnie złożony

(1.1) pot. knocić, sknocić

odmiana:

(1.1) verbocken (verbockt), verbockte, verbockt (haben)

przykłady:

składnia:

kolokacje:

synonimy:

(1.1) einen Bock schießen

antonimy:

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

rzecz. Verbocken n

przym. verbockt

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

por. in den Sand setzen • in den Teich setzen • ruinieren • scheitern • schmeißen • verbocken • verderben • verfuhrwerken • vergeigen • verhauen • verhunzen • verkorksen • vermasseln • vermiesen • vermurksen

źródła: