urojenie

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

urojenie (język polski)[edytuj]

wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) psych. med. objaw wytwórczy psychozy, zaburzenie treści myślenia polegające na nierzeczywistym osądzie, błędnym przekonaniu, niepodlegającym logicznej argumentacji
(1.2) myśl lub pomysł nie do zrealizowania
odmiana:
przykłady:
składnia:
kolokacje:
(1.1-2) mieć urojenia
synonimy:
(1.2) chimera, fantasmagoria, fantazmat, fantom, fikcja, iluzja, ułuda, wymysł, wytwór wyobraźni, złuda
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
czas. uroić dk.
przym. urojony
rzecz. rój mrz
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
(1.1) nie mylić z halucynacją / omamem lub złudzeniem
tłumaczenia:
źródła: