torka

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

torka (język polski)[edytuj]

torka (1.1)
wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) gw. (Śląsk Cieszyński) bot. Prunus spinosa L.[1] tarnina[2]
odmiana:
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
por. pol. tarka
uwagi:
tłumaczenia:
(1.1) zobacz listę tłumaczeń w haśle: tarnina
źródła:
  1. publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać Hasło Prunus spinosa w: Wikispecies – otwarty, wolny katalog gatunków, Wikimedia.
  2. Słowniczek trudniejszych wyrazów gwarowych, w: Alina Kopoczek, Śpiewnik Macierzy Ziemi Cieszyńskiej, Cieszyn 1988, str. 375-380.

torka (język szwedzki)[edytuj]

wymowa:
[²t'år:ka] wymowa ?/i
znaczenia:

czasownik

(1.1) suszyć[1]

rzeczownik, rodzaj wspólny

(2.1) susza[1]
odmiana:
(1.1) att torka, torkar, torkade, torkat, torka!
(2.1) en torka, torkan, blm
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. torkare, tork, torkning
przym. torr
przysł. torrt
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła:
  1. 1,0 1,1 pod red. Sven-Göran Malmgren, Svensk ordbok och svensk uppslagsbok, s. 1167, Göteborg, Norstedts Akademiska Förlag, 2001, ISBN 91-7227-281-3.