Przejdź do zawartości

sztender

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego

sztender (język polski)

[edytuj]
sztender (1.1)
wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) reg. (Poznań) stojak, wieszak, przede wszystkim trzepak[1]
(1.2) gw. (Górny Śląsk) techn. stojak[2]
odmiana:
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) reg. (Poznań) sztynder[1]
(1.2) gw. (Górny Śląsk) sztynder, gysztel
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. sztynder mrz
związki frazeologiczne:
etymologia:
niem. Ständer[1]
uwagi:
tłumaczenia:
(1.1) zobacz listę tłumaczeń w hasłach: stojak, trzepak, wieszak
źródła:
  1. 1 2 3 Publikacja w otwartym dostępie – możesz ją bezpłatnie przeczytać Anna Piotrowicz, Małgorzata Witaszek-Samborska, O żywotności zapożyczeń niemieckich w gwarze miejskiej Poznania, „Gwary dziś. Rocznik poświęcony dialektologii słowiańskiej”, 7, Poznań: Wydawnictwo Poznańskiego Towarzystwa Przyjaciół Nauk, 2015, s. 212, DOI: 10.14746/gd.2015.7.16.
  2. ↑ Joanna Furgalińska, Ślónsko godka. Ilustrowany słownik dla Hanysów i Goroli, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 2010, ISBN 978-83-01-16438-6, s. 66.
Źródło: „https://pl.wiktionary.org/w/index.php?title=sztender&oldid=8801787”