szołdra
Przejrzana
szołdra (język polski)
[edytuj]
- wymowa:
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński
- (1.1) stpol. spoż. wędzona lub solona łopatka wieprzowa; szynka[1][2]
- (1.2) współcz. gw. (Górny Śląsk) szynka[3][4]
- (1.3) daw. pogard. o człowieku świnia[2][1], łajdak, szubrawiec[5]
- (1.4) daw. pogardliwa nazwa Prusaka[6] lub Niemca[6][7][8]
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik szołdra szołdry dopełniacz szołdry szołder/szołdr celownik szołdrze szołdrom biernik szołdrę szołdry narzędnik szołdrą szołdrami miejscownik szołdrze szołdrach wołacz szołdro szołdry
- przykłady:
- (1.3) Chodzi, szołdra, po wybrzeżu i gwiżdże, i kobiecie sromotne rzeczy gada. A on jakie prawo ma?[9]
- (1.3) Poczekajże ty szołdro pruski! Takiś ty żołnierz! Uciekać umiesz tylko, heretycki oberwańcze![10]
- składnia:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- związki frazeologiczne:
- uwagi:
- (1.4) od XVII wieku[6]
- tłumaczenia:
- (1.3) zobacz listę tłumaczeń w haśle: szynka
- źródła:
- 1 2 3
Hasło „szołdra” w: Słownik języka polskiego pod redakcją Witolda Doroszewskiego, Wydawnictwo Naukowe PWN. - 1 2 Hasło „szołdra” w: Krystyna Holly, Anna Żółtak, Słownik wyrazów zapomnianych, czyli słownictwo naszych lektur, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 2001, ISBN 83-01-13283-3.
- ↑ O bogactwie i piękności polskiego języka Ślązaków, Opole 1894, s. 18.
- ↑ Agnieszka Matusiak, Kulinarne wojaże jako element turystyki kulturowej. Dziedzictwo kulinarne Górnego Śląska, „Turystyka Kulturowa” nr 2/2009, s. 14, 15.
- 1 2 Hasło „Szołdra” w: Michał Arct, M. Arcta Słownik ilustrowany języka polskiego, Wydawnictwo M. Arcta w Warszawie, Warszawa 1916.
- 1 2 3 Hasło „szołdra” w: Aleksander Brückner, Słownik etymologiczny języka polskiego, Krakowska Spółka Wydawnicza, Kraków 1927.
- ↑ „Piszyngier, piszynger”. W: Andrzej Kozioł: Polski słownik kuchenny i biesiadny. Kraków: Oficyna Wydawnicza „Text”, 2003?, s. 199–200. ISBN 83-88934-14-7.
- ↑ Skąd się wzięły w polszczyźnie słowa oszwabić i ocyganić?, 2014.10.06, Radio Kraków (radiokrakow.pl) [dostęp 2025-04-19]
- ↑ Maria Rodziewiczówna, Na wyżynach, Wydawnictwa Alfa, Warszawa 1991, s. 216.
- ↑ Władysław Łoziński, Opowiadania imć pana Wita Narwoja, rotmistrza konnej gwardii koronnej, Wyd. Nasza Księgarnia, Warszawa 1954, s. 29.
