strącić z obłoków na ziemię

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacja, szukaj

strącić z obłoków na ziemię (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[ˈstrɔ̃ɲʨ̑iʥ̑ z‿ɔbˈwɔkuf na‿ˈʑɛ̃mʲjɛ], AS[strõńćiʒ́ z‿obu̯okuf na‿źmʹi ̯e], zjawiska fonetyczne: zmięk.wygł.nazal.denazal.asynch. ą udźw. międzywyr.przyim. nie tw. syl.zestr. akc.i → j wym. warsz.
znaczenia:

fraza czasownikowa dokonana

(1.1) przywołać kogoś do rzeczywistości, przywrócić komuś (rozmarzonemu) realny obraz sytuacji[1]
odmiana:
(1.1) zob. strącić, „z obłoków na ziemię” nieodm.
przykłady:
(1.1)
składnia:
(1.1) strącić + B. (kogoś) + z obłoków na ziemię
kolokacje:
synonimy:
(1.1) sprowadzić na ziemię, strącić z obłoków
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
zobacz też: Indeks:Polski - Związki frazeologiczne
tłumaczenia:
źródła:
  1. Słownik frazeologiczny PWN, red. Anna Kłosińska, s. 446, Warszawa, Wydawnictwo Naukowe PWN, 2005, ISBN 978-83-01-14481-4.