skita

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

skita (język szwedzki)[edytuj]

wymowa:
znaczenia:

czasownik

(1.1) wulg.  srać[1]
odmiana:
(1.1) att skita, skiter, sket, skitit, skit!
przykłady:
(1.1)
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz.  skit
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
zobacz też: czasowniki nieregularne w języku szwedzkim
źródła:
  1. Jacek Kubitsky, Słownik szwedzko-polski, s. 420, Warszawa, Wydawnictwo Naukowe PWN, Natur och Kultur, 1998, ISBN 83-01-12412-1.