självfallen

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

självfallen (język szwedzki)[edytuj]

wymowa:
znaczenia:

przymiotnik

(1.1) oczywisty, ewidentny[1]
odmiana:
(1.1) självfallen, självfallet, självfallna
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) självklar
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
przysł. självfallet
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła:
  1. Lexin, Språkrådets lexikon, Institutet för språk och folkminnen