plwocina

plwocina (język polski)

wymowa:

IPA: [pl̥fɔˈt͡ɕĩna], AS: [pl̦foćĩna], zjawiska fonetyczne: zmięk.• utr. dźw.• nazal.

^ⓘ

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) fizj. płynna, śluzowata treść wydzielona podczas wypluwania

odmiana:

(1.1) blm,

 

przypadek	liczba pojedyncza	liczba mnoga
mianownik	plwocina	plwociny
dopełniacz	plwociny	plwocin
celownik	plwocinie	plwocinom
biernik	plwocinę	plwociny
narzędnik	plwociną	plwocinami
miejscownik	plwocinie	plwocinach
wołacz	plwocino	plwociny

przykłady:

(1.1) Kłamstwa! – odparł Yathros i splunął na ziemię różową plwociną.

składnia:

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

rzecz. wypluwka ż, plucie n, plwanie n, wyplucie n, wypluwanie n, plujka ż

czas. pluć ndk., plwać ndk., wypluwać ndk., wypluć dk.

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

tłumaczenia:

• angielski: (1.1) spittle
• białoruski: (1.1) плявок m
• duński: (1.1) spyt n
• górnołużycki: (1.1) pluwanka ż
• hiszpański: (1.1) flema ż, esputo m
• niemiecki: (1.1) Auswurf m
• norweski (bokmål): (1.1) spytt n
• norweski (nynorsk): (1.1) spytt n
• nowogrecki: (1.1) φλέγμα n
• rosyjski: (1.1) мокро́та ż
• szwedzki: (1.1) loska w, spottloska w
• ukraiński: (1.1) плюво́к m, мокро́та ż
• wilamowski: (1.1) špjycc ż

źródła: