Przejdź do zawartości

orzec

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
wymowa:
znaczenia:

czasownik przechodni

(1.1) aspekt dokonany od: orzekać
odmiana:
(1.1) [1] koniugacja Vc
przykłady:
(1.1) Trybunał Konstytucyjny nie mógł orzec inaczej[2].
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. orzekanie n, orzeczenie n, orzecznik mos/mrz
czas. orzekać ndk.
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
(1.1) dla języków nierozróżniających aspektów zobacz listę tłumaczeń w haśle: orzekać
źródła:
  1. publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać Hasło „orzec” w: Marcin Woliński, Zygmunt Saloni, Robert Wołosz, Włodzimierz Gruszczyński, Danuta Skowrońska, Zbigniew Bronk, Słownik gramatyczny języka polskiego, wyd. IV, Warszawa 2020.
  2. polskieradio24.pl