Przejdź do zawartości

odważyć

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego

odważyć (język polski)

[edytuj]
wymowa:
znaczenia:

czasownik przechodni dokonany (ndk. odważać)

(1.1) aspekt dokonany od: odważać

czasownik zwrotny dokonany odważyć się (ndk. odważać się)

(2.1) aspekt dokonany od: odważać się
odmiana:
przykłady:
(1.1) Odważył więc Efronowi sumę, którą ten wymienił w obecności Chetytów: czterysta syklów srebra, jakie były wówczas w obiegu[1].
(1.1) Wysypał odważony kalomel, przetarł talerzyki metalowe i po raz drugi nadważyłDopiero za czwartym razem wagę utrafił[2].
(2.1) Nie odważyłabym się trzymać chausa w domu.
(2.1) Chyba nie odważyłem się z dziewczyną porozmawiać, a co dopiero towarzyszyć jej po tańcach w drodze do domu.
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(2.1) gw. (Śląsk Cieszyński) opowożyć sie
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. odważniak mos, odważenie n, waga ż, odważnik mrz, wagowy mos
czas. wyważyć
przym. wagowy
związki frazeologiczne:
etymologia:
pol. od- + ważyć[3]
uwagi:
tłumaczenia:
(1.1) dla języków nierozróżniających aspektów zobacz listę tłumaczeń w haśle: odważać
(2.1) dla języków nierozróżniających aspektów zobacz listę tłumaczeń w haśle: odważać się
źródła:
  1. Księga Rodzaju 23,16
  2. Wacław Gąsiorowski, Pigularz, 1900, Narodowy Korpus Języka Polskiego.
  3. publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać Hasło „odważyć” w: Wiesław Boryś, Słownik etymologiczny języka polskiego, Wydawnictwo Literackie, Kraków 2008, ISBN 978-83-08-04191-8, s. 800.