Przejdź do zawartości

napomnienie

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego

napomnienie (język polski)

[edytuj]
wymowa:
IPA: [ˌnapɔ̃mʲˈɲɛ̇̃ɲɛ], AS: [napõmʹńė̃ńe], zjawiska fonetyczne: zmięk.podw. art.nazal.-ni…akc. pob.
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) książk. karcące ostrzeżenie
(1.2) urz. pismo będące krytyczną uwagą lub ostrzeżeniem przypominającym o obowiązku[1]
(1.3) rzecz. odczas. od napomnieć
odmiana:
(1.1-2)
(1.3) blm,
przykłady:
(1.1) Od czasu do czasu adwokat dawał K. parę pustych napomnień, jakich zwykło się udzielać dzieciom[2].
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) upomnienie
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. napominanie n, napominek m
czas. napomnieć dk., napominać ndk.
przym. napominalny
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. publikacja w zamkniętym dostępie – wymagana płatna rejestracja Uniwersalny słownik języka polskiego, Stanisław Dubisz (red.), Elżbieta Sobol (red.), t. 1–4, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 2003, ISBN 978-83-01-13868-4.
  2. publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać Franz Kafka, Proces, tłum. Katarzyna Łakomik.