menovateľ

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

menovateľ (język słowacki)[edytuj]

wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski nieżywotny

(1.1) mat. mianownik[1]
odmiana:
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. meno n, meniny ż lm, menovec m, menovkyňa ż
czas. menovať ndk./dk.
przym. menný, meninový, menovitý
przysł. menne, menovite
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
(1.1) zobacz też: zlomokčitateľmenovateľzlomková čiara
źródła: