krabbe

krabbe (język duński)

en krabbe (1.1)

wymowa:

Dania: [ˈkrαbə]

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj wspólny

(1.1) zool. krab

czasownik

(2.1) pełzać, raczkować, poruszać się pokracznie jak krab

odmiana:

(1.1) en krabbe, krabben, krabber, krabberne

(2.1) at krabbe, krabber, krabbede, krabbet

przykłady:

(1.1) To drenge ville drille gamle fru Hansen og fandt ud af, at hun er bange for krabber. Derfor fangede de ti krabber og lod dem flyve med balloner over fru Hansens have. → Dwaj chłopcy chcieli spłatać psikusa starej pani Hansen i dowiedzieli się, że boi się ona krabów. Złapali więc dziesięć krabów i wypuścili je na balonach nad ogród pani Hansen.

składnia:

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

hiperonimy:

(1.1) krebsdyr

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

rzecz. krebs w

związki frazeologiczne:

etymologia:

(1) stnord. krabbi

(2) stnord. krabba

uwagi:

źródła:

krabbe (język norweski (bokmål))

krabbe (1.1)

wymowa:

^ⓘ

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski lub żeński

(1.1) zool. krab

odmiana:

(1.1) en krabbe, krabben, krabber, krabbene lub ei krabbe, krabba, krabber, krabbene

przykłady:

składnia:

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

(1.1) zobacz też: zwierzęta w języku duńskim

źródła: