klaff

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

klaff (język szwedzki)[edytuj]

wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj wspólny

(1.1) klapa[1]
(1.2) anat. zastawka[2]
(1.3) muz. klapka (w instrumentach dętych)[2]
odmiana:
(1.1-3) en klaff, klaffen, klaffar, klaffarna
przykłady:
składnia:
kolokacje:
(1.1) hjärtklaff, hjärtklafföppninghåll klaffen! → zamknij się!
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła:
  1. publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać Hasło klaff w: Svenska Akademiens ordlista (SAOL), Svenska Akademien.
  2. 2,0 2,1 Jacek Kubitsky, Słownik szwedzko-polski, Wydawnictwo Naukowe PWN, Natur och Kultur, Warszawa 1998, ISBN 83-01-12412-1, s. 240.