gus

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Podobna pisownia Podobna pisownia: GUSGusGussguşgūs

gus (język buruszaski)[edytuj]

gus (1.1)
wymowa:
znaczenia:

rzeczownik

(1.1) kobieta[1]
odmiana:
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła:
  1. Jan Henrik Holst, Advances in Burushaski Linguistics, Books on Demand, 2014, s. 64, 97, 134.

gus (język dolnołużycki)[edytuj]

gus (1.1)
wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) ornit. roln. gęś
odmiana:
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła:
Hasło zaimportowane automatycznie – nie zostało zweryfikowane w papierowych słownikach lub wiarygodnych słownikach online. Jeśli znasz dolnołużycki, kliknij na Edytuj, dokonaj ewentualnych korekt i usuń niniejszy komunikat. Dziękujemy! Listę innych niesprawdzonych haseł w tym języku można znaleźć pod tym linkiem.

gus (język francuski)[edytuj]

wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) pot. posp. facet, koleś
odmiana:
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) gars, type, mec, gazier
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła:

gus (slovio)[edytuj]

gus (1.1)
zapisy w ortografiach alternatywnych:
гус
wymowa:
znaczenia:

rzeczownik

(1.1) ornit. gęś
odmiana:
(1.1) lm gusis
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła:

gus (język wilamowski)[edytuj]

wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) ulewny deszcz[1]
odmiana:
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) płociergus
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła:
  1. Józef Latosiński, Monografia miasteczka Wilamowic: na podstawie źródeł autentycznych: z ilustracyami i mapką, s. 313, Kraków, Drukarnia Literacka pod zarządem L. K. Górskiego, 1909.