grötig

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

grötig (język szwedzki)[edytuj]

wymowa:
znaczenia:

przymiotnik

(1.1) kaszkowaty, papkowaty[1]
(1.2) przen. pomieszany, bezładny, pogmatwany[1]
(1.3) przen. (o głosie) niewyraźny, zdławiony, chrapliwy, bełkotliwy[1]
odmiana:
(1) grötig, grötigt, grötiga; st. wyższy grötigare; st. najwyższy grötigast
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) grötaktig, grötlik, smetig, degig, gyttrig, trögflytande
(1.2) rörig, oredig, tilltrasslad
(1.3) otydlig, oklar, grumlig, sluddrig
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. gröt
czas. gröta
przysł. grötigt
związki frazeologiczne:
etymologia:
szw. gröt + -igkaszka + …tworzy przymiotnik
uwagi:
źródła:
  1. 1,0 1,1 1,2 Svensk ordbok, hasło "grötig"