extraordinarie

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

extraordinarie (język łaciński)[edytuj]

wymowa:
znaczenia:

przysłówek

(1.1) nadzwyczajnie, niezwykle[1]
odmiana:
przykłady:
(1.1)
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła:
  1. Hasło extraordinarie w: Alojzy Jougan, Słownik kościelny łacińsko-polski, wydanie III, s. 249, Poznań - Warszawa - Lublin, Księgarnia św. Wojciecha, 1958.

extraordinarie (język szwedzki)[edytuj]

wymowa:
znaczenia:

przymiotnik

(1.1) dodatkowy, nadzwyczajny[1]
odmiana:
(1.1) nieodm.[2]
przykłady:
(1.1)
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
przym. extraordinär
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła:
  1. Jacek Kubitsky, Słownik szwedzko-polski, s. 116, Warszawa, Wydawnictwo Naukowe PWN, Natur och Kultur, 1998, ISBN 83-01-12412-1.
  2. Svenska Akademiens ordlista över svenska språket, s. 195, Stockholm, Norstedts Akademiska Förlag, 2006, ISBN 978-91-7227-419-8.