einfädeln

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

einfädeln (język niemiecki)[edytuj]

wymowa:
?/i
IPA[ˈaɪ̯nˌfɛːdl̩n] IPA[ˌfɛːdl̩tə ˈaɪ̯n] IPA[ˈaɪ̯nɡəˌfɛːdl̩t]
znaczenia:

czasownik słaby, rozdzielnie złożony

(1.1) nawlekać, nawlec
(1.2) nawijać, nawinąć
(1.3) pot. zapoczątkowywać, zapoczątkować, być sprawką
(1.4) mot. włączać (się) do ruchu, włączyć (się) do ruchu
odmiana:
(1.1-4)[1] einfädel|n, fädelte ein, eingefädelt (haben)
przykłady:
składnia:
(1.4) sich einfädeln
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. Einfädelung ż, Einfädlung ż
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
zobacz też: fädelnabfädelnausfädelnauffädelneinfädeln
źródła: