efsane

efsane (język turecki)

wymowa:

IPA: [efsaːˈne]

^ⓘ

znaczenia:

rzeczownik

(1.1) legenda

odmiana:

(1.1)

 

przypadek	liczba pojedyncza	liczba mnoga
mianownik	efsane	efsaneler
dopełniacz	efsanenin	efsanelerin
celownik	efsaneye	efsanelere
biernik	efsaneyi	efsaneleri
miejscownik	efsanede	efsanelerde
ablatyw	efsaneden	efsanelerden
formy dzierżawcze mianownik osoba liczba pojedyncza liczba mnoga 1. os. lp efsanem efsanelerim 2. os. lp efsanen efsanelerin 3. os. lp efsanesi efsaneleri 1. os. lm efsanemiz efsanelerimiz 2. os. lm efsaneniz efsaneleriniz 3. os. lm efsanesi efsaneleri

przykłady:

składnia:

kolokacje:

(1.1) şehir efsanesi

synonimy:

(1.1) söylence

antonimy:

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

przym. efsanevi

rzecz. efsanevi

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

źródła: