dyscyplinarka

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

dyscyplinarka (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[ˌdɨsʦ̑ɨplʲĩˈnarka], AS[dyscyplʹĩnarka], zjawiska fonetyczne: zmięk.nazal.akc. pob. wymowa ?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) pot. postępowanie dyscyplinarne prowadzone przeciwko komuś, kto popełnił wykroczenie służbowe[1]
(1.2) pot. dyscyplinarne zwolnienie z pracy[1]
odmiana:
(1.1-2)
przykłady:
(1.2) Szef przyłapał Jacka na piciu w pracy i teraz grozi mu dyscyplinarka.
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. dyscyplina ż, dyscyplinowanie n, zdyscyplinowanie n
czas. dyscyplinować ndk., zdyscyplinować dk.
przym. dyscyplinarny, dyscyplinowany
przysł. dyscyplinarnie
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. 1,0 1,1 Bogusław Dunaj, Współczesny słownik języka polskiego, t. I, s. 349, Warszawa, Langenscheidt, 2007, ISBN 978-83-7476-264-9.