direful

direful (język angielski)

wymowa:

^ⓘ

znaczenia:

przymiotnik

(1.1) przerażający

(1.2) złowieszczy, zwiastujący katastrofę

odmiana:

(1.1-2) direful; st. wyższy more direful; st. najwyższy most direful

przykłady:

(1.1) I am cursed with nerves, and, as a consequence, am ever and anon distressed with nervous fears of some direful calamity or painful affliction. → Doskwierają mi nerwy i w rezultacie co rusz dręczą mnie obawy przed jakąś przerażającą katastrofą lub bolesną dolegliwością.

(1.2) Startled from his lethargy by that direful cry, Jonah staggers to his feet, and stumbling to the deck, grasps a shroud, to look out upon the sea. → Wyrwany z letargu tym złowieszczym krzykiem, Jonasz chwiejnie podnosi się i, zataczając się na pokład, chwyta się wanty, aby spojrzeć na morze.

składnia:

kolokacje:

synonimy:

(1.1) dire, dreadful, terrible

(1.2) inauspicious, ominous

antonimy:

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

przym. dire

przysł. direfully, direly

związki frazeologiczne:

etymologia:

ang. dire + -ful

uwagi:

źródła: