dialecte

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

dialecte (język francuski)[edytuj]

wymowa:
IPA[dja.lɛkt] ?/i
?/i ?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) dialekt
odmiana:
(1.1) lp dialecte; lm dialectes
przykłady:
składnia:
kolokacje:
(1.1) parler un dialectemówić w dialekcie
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
przym. dialectal
rzecz. dialectologie, dialectologue
związki frazeologiczne:
etymologia:
(1.1) łac. dialectus < gr. [1]
(1.1) źródłosłów dla tur. diyalekt
uwagi:
źródła:

dialecte (język kataloński)[edytuj]

wymowa:
or. IPA[ði.əˈɫɛk.tə]
occ. IPA[ði.aˈɫɛk.te]
?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) jęz. dialekt
odmiana:
(1.1) lp dialecte; lm dialectes
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła: