concorde

From Wikisłownik
Jump to navigation Jump to search

concorde (język francuski)[edit]

pronunciation:
IPA/kɔ̃.kɔʁd/
definitions:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) zgoda

czasownik, forma fleksyjna

(2.1) 1. os. lp ter. trybu oznajmującego od concorder
(2.2) 3. os. lp ter. trybu oznajmującego od concorder
(2.3) 1. os. lp ter. trybu łącznego od concorder
(2.4) 3. os. lp ter. trybu łącznego od concorder
(2.5) 2. os. lp trybu rozkazującego od concorder
inflection:
examples:
syntax:
collocations:
synonyms:
antonyms:
hypernyms:
hyponyms:
holonyms:
meronyms:
related terms:
czas. concorder
idioms:
etymology:
notes:
sources:

concorde (interlingua)[edit]

pronunciation:
definitions:

przymiotnik

(1.1) zgodny, harmonijny, współbrzmiący, jednomyślny
inflection:
examples:
syntax:
collocations:
synonyms:
antonyms:
(1.1) discorde
hypernyms:
hyponyms:
holonyms:
meronyms:
related terms:
rzecz. concordia, concordantia, concordato
czas. concordar
przym. concordante, concordatari
idioms:
etymology:
notes:
sources: