clerk

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

clerk (użycie wyrazu obcego w języku polskim)[edytuj]

wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) zob. klerk
odmiana:
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
franc. clerc < łac. clericus < gr. κληρικός < gr. κλῆρος
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:

clerk (język angielski)[edytuj]

wymowa:
austral. IPA/klaːk/
homofon: Clark
bryt. IPA/klɑːk/
homofon: Clark
amer. enPR: klerk, IPA/klɝk/
wymowa amerykańska ?/i
znaczenia:

rzeczownik policzalny

(1.1) urzędnik
(1.2) amer. sprzedawca
odmiana:
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. clerkship
przym. clerkish
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła: