ciudat

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

ciudat (język rumuński)[edytuj]

wymowa:
znaczenia:

przymiotnik

(1.1) cudaczny, dziwny
odmiana:
(1.1) lp ciudat m, ciudată ż, ciudat n; lm ciudați m, ciudate ż, ciudate n
przykłady:
(1.1)
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła: