ciudat

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacja, szukaj

ciudat (język rumuński)[edytuj]

wymowa:
znaczenia:

przymiotnik

(1.1) cudaczny, dziwny
odmiana:
(1.1) lp ciudat m, ciudată f, ciudat n; lm ciudați m, ciudate f, ciudate n
przykłady:
(1.1)
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła: