choć już w kwietniu słonko grzeje, nieraz pole śnieg zawieje

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

choć już w kwietniu słonko grzeje, nieraz pole śnieg zawieje (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[ˈxɔʨ̑ ˈjuʃ ˈf‿kfʲjɛtʲɲu ˈswɔ̃nkɔ ˈɡʒɛjɛ ˈɲɛras ˈpɔlɛ ˈɕɲɛɡ zaˈvʲjɛ̇jɛ], ASoć i ̯uš f‿kfʹi ̯etʹńu su̯õnko gžei ̯e ńeras pole śńeg zavʹi ̯ėi ̯e], zjawiska fonetyczne: zmięk.utr. dźw.wygł.podw. art.nazal.-nk- przyim. nie tw. syl.wym. warsz.i → j 
znaczenia:

przysłowie polskie

(1.1) w kwietniu występuje duża zmienność pogodowa
odmiana:
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) kwiecień plecień, bo przeplata trochę zimy, trochę lata
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
zobacz inne przysłowia o miesiącach, pogodzie
tłumaczenia:
źródła: