carbonio

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

carbonio (język włoski)[edytuj]

wymowa:
IPA/kar.ˈbɔ.njo/
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) chem. węgiel
odmiana:
(1.1) lp carbonio; blm
przykłady:
składnia:
kolokacje:
(1.1) monossido di carboniotlenek węglabiossido di carboniodwutlenek węglaciclo del carbonioobieg węgla w przyrodzie
synonimy:
(1.1) symbol. C
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. carbonado m, carbonaia ż, carbonaio m, carbonamento m, carbonarismo m, carbonaro m, carbonata ż, carbonatazione ż, carbonatite ż, carbonato m, carbonatura ż, carboncello m, carbonchio m, carbonchioso m, carboncino m, carbone m, carbonella ż, carbonera ż, carboneria ż, carbonicazione ż, carbonico m, carboniera ż, carboniere m, carbonilazione ż, carbonile m, carbonino m, carbonite ż, carbonizzazione ż, carburante m, carburatore m, carburazione ż, carburo m, incarbonimento m
czas. carbonare, carbonchiare, carbonizzare, carbonizzarsi, carburare, incarbonire, incarbonirsi
przym. carbonaia, carbonaro, carbonatico, carbonchioso, carboniccio, carbonico, carboniero, carbonilico, carbonioso
tem. słow. carbo-
związki frazeologiczne:
etymologia:
łac. carbo, -onis
uwagi:
(1.1) zobacz też: Indeks:Włoski - Pierwiastki chemiczne
źródła: