carburo

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

carburo (język hiszpański)[edytuj]

wymowa:
IPA[kar.ˈβu.ro]
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) chem. węglik
(1.2) pot. karbid
(1.3) (Salwador) pot. pogawędka, pogaduszka

czasownik, forma fleksyjna

(2.1) 1. os. lp (yo) czasu teraźniejszego (presente) trybu oznajmującego (indicativo) od carburar
odmiana:
(1) lm carburos
przykłady:
składnia:
kolokacje:
(1.1) carburo de calciowęglik wapniacarburo de cromowęglik chromucarburo de hidrógenowęglowodórcarburo de hierrowęglik żelaza
synonimy:
(1.2) carburo de calcio
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
przym. carburógeno
rzecz. carburógeno m, carbono m
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła:

carburo (język włoski)[edytuj]

wymowa:
IPA/kar.ˈbu.ro/
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) chem. węglik
odmiana:
(1.1) lp carburo; lm carburi
przykłady:
składnia:
kolokacje:
(1.1) carburo di calciokarbid
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. carbonado m, carbonaia ż, carbonaio m, carbonamento m, carbonarismo m, carbonaro m, carbonata ż, carbonatazione ż, carbonatite ż, carbonato m, carbonatura ż, carboncello m, carbonchio m, carbonchioso m, carboncino m, carbone m, carbonella ż, carbonera ż, carboneria ż, carbonicazione ż, carbonico m, carboniera ż, carboniere m, carbonilazione ż, carbonile m, carbonino m, carbonio m, carbonite ż, carbonizzazione ż, carburante m, carburatore m, carburazione ż, incarbonimento m
czas. carbonare, carbonchiare, carbonizzare, carbonizzarsi, carburare, incarbonire, incarbonirsi
przym. carbonaia, carbonaro, carbonatico, carbonchioso, carboniccio, carbonico, carboniero, carbonilico, carbonioso
tem. słow. carbo-
związki frazeologiczne:
etymologia:
franc. carbure < łac. carbo, -onis + franc. -ure
uwagi:
źródła: