bonic

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

bonic (język kataloński)[edytuj]

wymowa:
centr. IPA[buˈnik]
bal. IPA[buˈnic] lub [buˈnik]
n-occ. IPA[boˈnik]
val. IPA[boˈnik] lub [buˈnik]
X-SAMPA: /bu"nik/
znaczenia:

przymiotnik

(1.1) piękny[1]
(1.2) przystojny[1]
odmiana:
(1.1-2) lp bonic m, bonica ż; lm bonics m, boniques ż
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) bell
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła: