boldogság

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

boldogság (język węgierski)[edytuj]

wymowa:
znaczenia:

rzeczownik

(1.1) szczęście
odmiana:
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) szerencse, öröm
antonimy:
(1.1) baj, boldogtalanság, szerencsétlenség
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. boldogítás, boldogulás, boldogult
czas. boldogít, boldogul
przym. boldog, boldogult
przysł. boldogan
związki frazeologiczne:
etymologia:
węg. boldog + -ság
uwagi:
(1.1) zobacz też: Indeks:Węgierski - Emocje i uczucia
źródła: