behelfen

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

behelfen (język niemiecki)[edytuj]

wymowa:
wymowa ?/i
IPA[bəˈhɛlfən] IPA[bəˈhalf] IPA[bəˈhɔlfən]
znaczenia:

czasownik mocny, nierozdzielnie złożony

(1.1) posiłkować (się), pomagać (sobie), pomóc (sobie)
(1.2) dawać radę (sobie), dać radę (sobie), poradzić (sobie)
odmiana:
(1.1-2)[1] behelf|en (behilft), behalf, beholfen (haben)
przykłady:
składnia:
(1.1) sich +Dat./Akk. mit +Dat. behelfen
(1.2) sich +Dat./Akk. behelfen
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. Behelf m
przym. behilflich
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
zobacz też: helfenabhelfenaufhelfenaushelfenbehelfendurchhelfeneinhelfenheraushelfenherunterhelfenherüberhelfenhinaufhelfenhinüberhelfenhinweghelfenmithelfennachhelfenverhelfenweghelfenweiterhelfenzusammenhelfen
źródła: