assolato

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

assolato (język włoski)[edytuj]

wymowa:
IPA/as.so.ˈla.to/
znaczenia:

przymiotnik

(1.1) nasłoneczniony, słoneczny[1]

czasownik, forma fleksyjna

(2.1) imiesłów czasu przeszłego (participio passato) od: assolare
odmiana:
(1.1) lp assolato m, assolata ż; lm assolati m, assolate ż
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) aprico, solatio, soleggiato
antonimy:
(1.1) ombreggiato, ombroso
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. insolazione ż, solario m, solarità ż, solarium m, solata ż, solatio m, sole m, Sole m, soleggiamento m, soleggiatura ż
czas. assolare, soleggiare
przym. solare, solatio, soleggiante, soleggiato, solivo
związki frazeologiczne:
etymologia:
wł. assolare + -ato
uwagi:
źródła:
  1. Maria K. Podracka, Uniwersalny słownik włosko-polski. Dizionario universale italiano-polacco, Warszawa, Wydawnictwo REA, 2004, ISBN 83-7141-522-2.