Avrupa

Avrupa (język turecki)

Avrupa (1.1)

wymowa:

^ⓘ

znaczenia:

rzeczownik, nazwa własna

(1.1) geogr. Europa

odmiana:

(1.1) blm

 

przypadek	liczba pojedyncza
mianownik	Avrupa
biernik	Avrupa'yı
celownik	Avrupa'ya
miejscownik	Avrupa'da
ablatyw	Avrupa'dan
dopełniacz	Avrupa'nın
formy dzierżawcze mianownik osoba liczba pojedyncza 1. os. lp Avrupa'm 2. os. lp Avrupa'n 3. os. lp Avrupa'sı 1. os. lm Avrupa'mız 2. os. lm Avrupa'nız 3. os. lm Avrupa'sı biernik osoba liczba pojedyncza 1. os. lp Avrupa'mı 2. os. lp Avrupa'nı 3. os. lp Avrupa'sını 1. os. lm Avrupa'mızı 2. os. lm Avrupa'nızı 3. os. lm Avrupa'sını celownik osoba liczba pojedyncza 1. os. lp Avrupa'ma 2. os. lp Avrupa'na 3. os. lp Avrupa'sına 1. os. lm Avrupa'mıza 2. os. lm Avrupa'nıza 3. os. lm Avrupa'sına miejscownik osoba liczba pojedyncza 1. os. lp Avrupa'mda 2. os. lp Avrupa'nda 3. os. lp Avrupa'sında 1. os. lm Avrupa'mızda 2. os. lm Avrupa'nızda 3. os. lm Avrupa'sında ablatyw osoba liczba pojedyncza 1. os. lp Avrupa'mdan 2. os. lp Avrupa'ndan 3. os. lp Avrupa'sından 1. os. lm Avrupa'mızdan 2. os. lm Avrupa'nızdan 3. os. lm Avrupa'sından dopełniacz osoba liczba pojedyncza 1. os. lp Avrupa'mın 2. os. lp Avrupa'nın 3. os. lp Avrupa'sının 1. os. lm Avrupa'mızın 2. os. lm Avrupa'nızın 3. os. lm Avrupa'sının

przykłady:

składnia:

kolokacje:

(1.1) Avrupa Birliği → Unia Europejska • Güney Avrupa → Europa Południowa

synonimy:

antonimy:

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

(1.1) Avrasya

meronimy:

wyrazy pokrewne:

rzecz. Avrupalı

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

źródła: