-eć
-eć (język polski)
[edytuj]- wymowa:
-
- znaczenia:
końcówka fleksyjna[1]
- (1.1) tworząca bezokoliczniki czasowników koniugacji II
- (1.2) tworząca bezokoliczniki czasowników koniugacji III
- (1.3) tworząca bezokoliczniki czasowników koniugacji VIIa
- (1.4) tworząca bezokoliczniki czasowników koniugacji VIIb
- odmiana:
- (1.1) według koniugacji II
- (1.2) według koniugacji III
- (1.3) według koniugacji VIIa
- (1.4) według koniugacji VIIb
- przykłady:
- (1.1) rozum → rozum-i-eć
- (1.2) tani → tanieć
- (1.3) widz → widz-i-eć
- (1.4) leża/leżak[2] → leżeć
- składnia:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- związki frazeologiczne:
- uwagi:
- zobacz słowa kończące się na „-eć”
- tłumaczenia:
- źródła:
- ↑ Gramatyka języka polskiego w ćwiczeniach: kurs przygotowawczy dla kandydatów do szkół średnich, Zofia Czarniecka-Rodzik
- ↑
Hasło „leżeć” w: Aleksander Brückner, Słownik etymologiczny języka polskiego, Krakowska Spółka Wydawnicza, Kraków 1927.