ἰδιώτης

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

ἰδιώτης (język starogrecki)[edytuj]

transliteracja:
idiṓtēs
wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) plebejusz
(1.2) ignorant, idiota
odmiana:
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
przym. ἴδιος
związki frazeologiczne:
etymologia:
gr. ἴδιος + -ώτης (ídios + -ṓtēs)
źródłosłów dla ang. idiot, franc. idiot, gruz. იდიოტი, hebr. הדיוט, hiszp. idiota, hol. idioot, łac. idiota, niem. Idiot, n.gr. ιδιώτης, pol. idiota, port. idiota, ros. идиот, szw. idiot, wł. idiota
uwagi:
źródła: