διάλειμμα

διάλειμμα (język nowogrecki)

wymowa:

IPA: [ˈðja.li.ma]

homofon: διάλυμα

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) przerwa

(1.2) antrakt

odmiana:

(1) Ν49: lp D. διαλείμματος; lm διαλείμματα, D. διαλειμμάτων

przykłady:

składnia:

kolokacje:

synonimy:

(1.1) διακοπή

antonimy:

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

czas. διαλείπω

rzecz. διάλειψη ż

zdrobn. διαλειμματάκι n

związki frazeologiczne:

κατά διαλείμματα → od czasu do czasu

φωτεινά διαλείμματα → przebłyski inteligencji

etymologia:

gr. διάλειμμα → interwał

uwagi:

nie mylić z: διάλυμα

źródła: